تگ: بازار آپشن ایران

Iron Condor بدون مدیریت فعال یک استراتژی ناقص است. در این مقاله، Iron Condor به‌عنوان یک State Machine معرفی شد که شامل حالات Stable، Pressure، Threat و Broken است. برای هر حالت، منطق تصمیم‌گیری، Adjustment و Early Exit بررسی شده و تأکید شده که در بازار ایران، مدیریت فعال و سیستمی شرط بقا و سودآوری این استراتژی است.

در پیاده‌سازی غیرهم‌زمان Iron Condor، استراتژی به‌صورت مرحله‌ای و تطبیقی ساخته می‌شود. ابتدا یک Vertical Spread (Bull Put یا Bear Call) اجرا شده و پس از تأیید رفتار بازار، سمت دوم اضافه می‌گردد. این روش انعطاف‌پذیرتر از اجرای هم‌زمان است و برای بازارهای در حال Transition، به‌ویژه بورس ایران، کارایی بالاتری دارد.

در پیاده‌سازی هم‌زمان Iron Condor، هر چهار لگ استراتژی به‌صورت یک‌جا و متقارن اجرا می‌شوند. این روش مناسب بازارهای کاملاً رنج با نوسان کنترل‌شده است و از ابتدا Theta مثبت قدرتمندی ایجاد می‌کند. اگرچه ساده و شفاف است، اما نیازمند تشخیص بسیار دقیق Market Regime و Range معتبر می‌باشد.

Iron Condor یک استراتژی Neutral و درآمدمحور است که از ترکیب Bull Put Spread و Bear Call Spread ساخته می‌شود و روی نوسان محدود قیمت شرط می‌بندد. این استراتژی با Theta مثبت، ریسک محدود و سازگاری بالا با ساختار رنج بازار ایران، گزینه‌ای ایده‌آل برای دوره‌های بی‌تصمیم بازار محسوب می‌شود. تشخیص صحیح Market Regime، کلید موفقیت Iron Condor است.

Bear Call Spread یک استراتژی نزولی مبتنی بر دریافت پرمیوم است که معامله‌گر با فروش Call و خرید Call بالاتر، روی عدم رشد قیمت شرط می‌بندد. این استراتژی با احتمال برد بالا، ریسک محدود و هم‌خوانی بالا با رفتار بازار ایران، گزینه‌ای مناسب برای روندهای نزولی ملایم یا رنج متمایل به پایین است. تشخیص مقاومت معتبر، کلید موفقیت Bear Call Spread محسوب می‌شود.

Bull Put Spread یک استراتژی صعودی مبتنی بر دریافت پرمیوم است که در آن معامله‌گر با فروش Put و خرید Put پایین‌تر، روی تثبیت یا رشد ملایم قیمت شرط می‌بندد. این استراتژی با احتمال برد بالا، ریسک محدود و سازگاری بالا با ساختار بازار ایران، گزینه‌ای مناسب برای شرایط صعودی ملایم یا رنج رو به بالا محسوب می‌شود. تشخیص درست روند، کلید موفقیت Bull Put Spread است.

جدول تصمیم گیری اسپرد عمودی، یک چارچوب تصمیم‌گیری است که انتخاب Bull Call Spread یا Bear Put Spread را بر اساس سه محور اصلی جهت بازار، سطح نوسان و حساسیت به هزینه ممکن می‌سازد. این مدل به‌جای آموزش صرف، یک Decision Engine ارائه می‌دهد که برای شرایط واقعی بورس ایران طراحی شده و معامله‌گر را از انتخاب‌های شهودی و اشتباه دور می‌کند. این مقاله پایه مستقیم ورود به استراتژی‌های پیشرفته مانند LCB محسوب می‌شود.

Bear Put Spread یک استراتژی نزولی با ریسک و سود محدود است که با خرید Put و فروش Put با Strike پایین‌تر ساخته می‌شود. این استراتژی با کاهش هزینه پرمیوم و کنترل ریسک، گزینه‌ای بسیار مناسب برای بازار ایران است؛ جایی که افت قیمت‌ها معمولاً تدریجی و هزینه اجرای معاملات اهمیت بالایی دارد. Bear Put Spread مکمل Bull Call Spread و یکی از ارکان اصلی Vertical Spreadها محسوب می‌شود.

Bull Call Spread یک استراتژی صعودی با ریسک و سود محدود است که با خرید Call و فروش Call با Strike بالاتر ساخته می‌شود. این استراتژی با کاهش هزینه پرمیوم و کنترل ریسک، گزینه‌ای بسیار مناسب برای بازار ایران محسوب می‌شود؛ جایی که رشد قیمت‌ها اغلب محدود و هزینه اجرا اهمیت بالایی دارد. Bull Call Spread پلی حرفه‌ای بین Long Call ساده و استراتژی‌های پیشرفته‌تر اسپرد است.

اسپردها در اختیار معامله، ترکیبی از چند قرارداد هستند که با هدف کاهش هزینه، محدود کردن ریسک و تطبیق بهتر با شرایط بازار طراحی می‌شوند. در بورس ایران، به دلیل محدودیت‌های نقدشوندگی، کارمزد و ساختار بازار، استفاده از اسپردها نه‌تنها حرفه‌ای‌تر بلکه در بسیاری از موارد ضروری است. این مقاله با معرفی انواع اسپردها و تطبیق آن‌ها با روند بازار، یک چارچوب عملی برای پیاده‌سازی اسپرد در بازار اختیار معامله ایران ارائه می‌دهد.

در این مقاله، استراتژی‌های اختیار معامله بر اساس رفتار بازار به پنج دسته رونددار، خنثی، نوسانی، درآمدی و محافظتی تقسیم شدند. هر دسته شامل استراتژی‌های مشخصی است که برای شرایط خاص بازار طراحی شده‌اند؛ از Bull Call Spread و Synthetic Long در بازارهای رونددار گرفته تا Short Straddle در بازار خنثی و Protective Put برای پوشش ریسک. این دسته‌بندی به معامله‌گران کمک می‌کند قبل از انتخاب استراتژی، ابتدا وضعیت بازار را تحلیل کرده و سپس تصمیمی منطقی و حرفه‌ای بگیرند.

استراتژی‌های Protective Put و Married Put هر دو از اختیار فروش برای محافظت از سهام در برابر ریزش استفاده می‌کنند. تفاوت اصلی در زمان اجرا است: Protective Put پس از خرید سهام و به‌صورت واکنشی اضافه می‌شود، درحالی‌که Married Put همزمان با خرید سهام و به‌صورت پیش‌گیرانه اجرا می‌شود. Protective Put انعطاف‌پذیری بیشتری دارد و مناسب سهامداری است که از قبل سهام دارد، اما Married Put از ابتدا ریسک نزولی را حذف می‌کند و برای ورود ایمن به سهم‌های پرنوسان ایده‌آل است. در بورس ایران، با توجه به کارمزد و نقدشوندگی بازار اختیار، محاسبه دقیق هزینه و سقف ضرر قبل از اجرای هر استراتژی ضروری است.

استراتژی‌های مادر Covered Call و Married Put، دو تکنیک کلیدی برای مدیریت ریسک و درآمدزایی در بازار اختیار معامله هستند. در Covered Call، شما با نگهداری سهام پایه و فروش اختیار خرید روی آن، درآمد اضافی از دریافت حق‌معامله کسب می‌کنید و در عین حال سود بالقوه خود را محدود می‌سازید. در Married Put، با خرید همزمان سهام و اختیار فروش، یک بیمه کامل در برابر افت قیمت ایجاد می‌کنید و امکان کسب سود نامحدود در صورت رشد قیمت را حفظ می‌نمایید. پیاده‌سازی این استراتژی‌ها در بورس ایران با توجه به قوانین و نمادهای موجود (مانند اختیار معامله سهام فولاد، خودرو و …) کاملاً عملی است و می‌تواند به عنوان بخشی از یک برنامه معاملاتی منسجم برای سرمایه‌گذاران حرفه‌ای و نیمه‌حرفه‌ای مورد استفاده قرار گیرد.

در این مقاله با چهار استراتژی پایه معاملات اختیار معامله در بورس ایران آشنا میشویم: Long Call (خرید اختیار خرید) برای کسب سود از رشد قیمت سهم، Short Call (فروش اختیار خرید) برای درآمدزایی از ثبات یا کاهش قیمت، Long Put (خرید اختیار فروش) برای کسب سود از افت قیمت سهم، و Short Put (فروش اختیار فروش) برای درآمدزایی از ثبات یا رشد قیمت. هر کدام از این استراتژی‌ها با مثال‌های عملی از بازار بورس ایران توضیح داده شده‌اند تا شما بتوانید با توجه به دیدگاه خود نسبت به آینده سهم، بهترین استراتژی را انتخاب کنید و ریسک‌های آن را مدیریت نمایید.

اختیار معامله (Option) یک ابزار مالی است که به شما حق (نه اجبار) می‌دهد یک دارایی مثل سهام، ارز یا کالا را در یک قیمت مشخص و تا یک زمان معین بخرید یا بفروشید. با پرداخت مبلغی به نام «پرمیوم»، می‌توانید از نوسان قیمت‌ها سود بگیرید یا ریسک سرمایه‌گذاری‌تان را مدیریت کنید، بدون اینکه مجبور باشید خود دارایی را بخرید. اختیار خرید (Call) برای زمانی است که انتظار رشد قیمت دارید و اختیار فروش (Put) برای زمانی که احتمال افت قیمت را می‌دهید. به‌طور خلاصه، اختیار معامله ابزاری منعطف و حرفه‌ای است که اگر درست استفاده شود، می‌تواند هم سودآوری را افزایش دهد و هم جلوی ضررهای سنگین را بگیرد.